Zagroda

Otwarty świat w przeglądarce — zbieranie, wytwarzanie, budowanie — który rozwija Bielik, polski model językowy działający lokalnie.

Świat nie jest wymyślony: to Stare Miasto w Zamościu, wczytane z OpenStreetMap. Siatka kafli jest obrócona o zmierzone 13,93°, więc ulice biegną prosto, a kamienice stoją równo w pierzejach.

Opisujesz zmianę po polsku. Model ją klasyfikuje, proponuje, system ją stosuje i testuje. Jeśli coś się psuje, zmiana nie wchodzi.

npm run instalacja          # sprawdza, czego brakuje, i dopina to z Tobą
npm start                   # gra + pętla agenta + kontrola wstępna
npm run zu -- "dodaj drewnianą fujarkę, NPC lubią gdy im zagrasz"

Instalator nie pobiera niczego bez pytania — modele to razem siedemnaście gigabajtów, a model kodujący jest opcjonalny: do grania i do zmian w treści wystarczy Bielik. Można go uruchamiać wielokrotnie; każdy krok sprawdza, czy nie jest już zrobiony.

Chcesz tylko pograć? npm install && npm run dev — i tyle.

Jak to działa

opis po polsku
      │
      ▼
  Bielik 11B ──► klasyfikacja: DANE czy KOD?
      │
      ├─ DANE ─► Bielik proponuje operacje ─► deterministyczny applier ─► treść gry
      │
      └─ KOD ──► Qwen2.5-Coder 14B pisze patch ─► pliki rdzenia
                         │
                         ▼
                   BRAMKA JAKOŚCI
          schematy → typy → testy → symulacja
                         │
            zielona ─────┴───── czerwona
               │                    │
        commit na gałęzi      błędy wracają
               │              do modelu, kolejna runda
     ┌─────────┴─────────┐          │
  dane:              kod:      po wyczerpaniu prób
  warunek intencji   PR        gałąź znika, main nietknięty
  spełniony?
   tak → main
   nie → gałąź

Orkiestracja jest deterministyczna. Model nie jest agentem — dostaje wąskie, walidowalne zadania. To jedyny sposób, w jaki model ogólnego przeznaczenia może rozwijać grę i jej nie zepsuć.

Zagraj teraz

https://kapoost.github.io/zagroda/ — nic nie trzeba instalować. Instrukcja: https://kapoost.github.io/zagroda/instrukcja.html

To wersja bez modelu: gra działa w całości (ruch, zbieranie, wytwarzanie, zadania, wymiana z postaciami), a P otwiera pracownię zamienioną w eksponat — prompt, który model dostawał, dziennik przebiegów z prawdziwymi wynikami i stan bramki.

Z własnym modelem, bez instalowania projektu

Jeśli masz Ollamę i pobranego Bielika, gra rozmawia z nim bezpośrednio z przeglądarki, bez żadnego serwera pośrodku:

ollama pull hf.co/speakleash/Bielik-11B-v3.0-Instruct-GGUF:Q5_K_M
npm run build && npx serve game/dist     # albo cokolwiek, co postawi to na localhoście

Gra sama znajdzie model na 127.0.0.1:11434 i powie w oknie rozmowy, z czym gada. To ten sam kod promptów, co w pętli agenta — gdyby był inny, dostałbyś inną grę. Pracownia dalej nie zadziała: zapisuje pliki, uruchamia testy i robi commity.

Strona z internetu tego nie potrafi i nie jest to kwestia konfiguracji — sprawdziłem:

strona	→ Ollama na 127.0.0.1:11434
https://kapoost.github.io	timeout, 6 s, żadnej odpowiedzi
http://127.0.0.1:5190	HTTP 200 w 23 ms

Ta sama przeglądarka, ten sam Ollama, ta sama chwila. Przeglądarki blokują zapytania ze stron publicznych do sieci lokalnej (Private Network Access) i nie pomaga nawet serwer odpowiadający najbardziej liberalnym CORS-em, jaki da się ustawić. Model lokalny działa więc tylko wtedy, gdy strona też stoi lokalnie.

Jak to pokazać

Trzy poziomy, każdy pokazuje co innego:

poziom	czego wymaga	co widać
statyczna gra	npm run build, dowolny hosting	pełna rozgrywka: ruch, zbieranie, wytwarzanie, zadania, wymiana, kwestie postaci
gra + dowody	to samo — dowody są w paczce	pracownia staje się eksponatem: prompt, dziennik przebiegów, wynik bramki
pełny npm start	Ollama i 8,5 GB modelu	żywe rozmowy po polsku i prawdziwe zgłaszanie zmian

Paczka ma 211 kB (57 kB po gzipie) i zawiera całą mapę Zamościa — zero zapytań sieciowych przy starcie.

Gra sprawdza raz, czy ma z kim rozmawiać, i od tego zależy, co pokazuje. Bez modelu znika pole do pisania i przycisk „Wyślij do Bielika", bo przycisk, który nie może zadziałać, jest gorszy od jego braku. Zostaje wymiana — kurs i tak liczy silnik, więc nie zależy od niczego poza treścią gry.

Dowody odświeża npm run dowody (robi to też npm run build): prompt klasyfikacji powstaje z tej samej funkcji, co w pętli, a dziennik i wynik bramki pochodzą z .agent/.

Co dostaje model

Rozwijanie gry modelem bez wglądu w prompt jest rzucaniem zdania w ciemno, więc prompt da się obejrzeć z dwóch stron — i składa go ta sama funkcja, która składa go naprawdę:

npm run zu -- --prompt "dodaj gliniany dzban na wodę"

wypisze krok po kroku: blok systemowy, blok użytkownika i gramatykę dekodowania, z liczbą znaków i przybliżoną liczbą tokenów. Krok klasyfikacji renderuje się bez żadnego wywołania modelu; prompty tworzące treść wymagają jednego pytania do Bielika, bo zależą od tego, które kolekcje wybrał.

To samo jest w grze: P otwiera pracownię, a w niej „Pokaż prompt, który dostanie model".

Skille briefowania kodera

Wiedza o tym, jak zabrifować model kodujący, nie siedzi w wagach Bielika, tylko w plikach pisanych ręcznie — agent/skills/*.md. Bielikowi zostaje klasyfikacja („który to rodzaj zmiany") i wypełnienie dwóch slotów, czyli to, co robi bezbłędnie.

Każdy skill niesie trzy rzeczy, których model nie ma skąd wiedzieć:

gdzie zaczepić	„zużycie energii przechodzi przez spend() w tick.ts"
czego nie łamać	„koszt nigdy poniżej 1 — inaczej bot progresji zapętla się"
które pliki wysłać	2–3 zamiast całego rdzenia

Dopisanie skilla kosztuje pięć minut i nie wymaga ani jednej pary treningowej. Gdy jakiś rodzaj zmiany uporczywie nie wychodzi, odpowiedź brzmi „dopisz skill", a nie „zbierz dane i trenuj". Gdy żaden nie pasuje, pętla mówi to wprost — i to jest lista zadań na przyszłość.

Dlaczego to działa

Większość zmian to dane, nie kod. Nowa broń, surowiec, potrawa, budynek czy postać to wpisy w game/content/*.json walidowane schematami Zod. Model nie pisze tych plików — emituje deklaratywne operacje, a stosuje je zwykły kod.

Bramka jest niezapisywalna dla agenta. Schematy, walidator, testy i sama bramka leżą poza dozwoloną powierzchnią zmian. Najprostsza droga do zielonego światła to naprawienie kodu, nie rozmontowanie testów.

Testy sprawdzają grywalność, nie tylko spójność. Bot progresji startuje z pustym ekwipunkiem i musi dojść do każdego kamienia milowego. Receptura, której w praktyce nie da się wykonać, pęknie tutaj — nawet jeśli schematy są zielone.

Komunikat błędu jest interfejsem. Czyta go model, który ma zmianę poprawić, więc walidator nie mówi „nie ma itemu trzcina", tylko „trzcina to surowiec rosnący w świecie, nie przedmiot — użyj tego, co z niego wypada: wlokno". Ta jedna zmiana przeniosła pętlę z „trzy rundy, ten sam błąd" do „druga runda, zielono".

Model danych

Plik	Co opisuje
game/content/items.json	przedmioty: narzędzia, jedzenie, półprodukty, rzeczy do postawienia
game/content/recipes.json	receptury: wsad, wynik, stanowisko, czas
game/content/resources.json	surowce w świecie: biom, gęstość, narzędzie, łup
game/content/structures.json	budynki: stanowiska wytwórcze, schowki, ściany
game/content/biomes.json	biomy: kolor, przechodniość, zakres wysokości i wilgotności
game/content/npcs.json	postacie: dom, upodobania, kwestie
game/content/config.json	parametry świata: rozmiar, seed, długość doby, energia

Polecenia

Komenda	Działanie
npm run instalacja	sprawdza środowisko i dopina braki — nic nie pobiera bez pytania
npm start	wszystko naraz: gra, pętla agenta i kontrola wstępna
npm run dev	sama gra w przeglądarce
npm run npc-model	przebuduj model rozmów — po każdej zmianie treści
npm run gate	pełna bramka jakości
npm test	same testy
npm run sim	raport progresji: ile ticków do kamieni milowych
npm run zu -- "..."	zmiana opisana po polsku
npm run zu -- --dry "..."	sama klasyfikacja, bez zapisu
npm run zu -- --prompt "..."	dokładny prompt, który dostanie model

Modele

Rola	Model	Dlaczego ten
polski ↔ struktura	Bielik 11B v3.0 (Q5_K_M)	trenowany na polskim korpusie; rozumie opisy i pisze teksty do gry
patche kodu	Qwen2.5-Coder 14B	dostaje prompty po angielsku, zwraca kod
eskalacja	Claude Opus 5	wchodzi, gdy lokalne modele nie dadzą rady po N próbach

Eskalacja do API jest opcjonalna — bez ANTHROPIC_API_KEY pętla działa wyłącznie lokalnie, tylko z niższą skutecznością.

ollama pull hf.co/speakleash/Bielik-11B-v3.0-Instruct-GGUF:Q5_K_M
ollama pull qwen2.5-coder:14b

Czego się spodziewać

To nie jest pętla do pracy interaktywnej. Jedno wywołanie modelu 11B z gramatyką JSON trwa dziesiątki sekund do kilku minut; pełna zmiana z rundą poprawek to kilka minut.

Skuteczność też warto znać z góry. Faza klasyfikacji (dane czy kod, które kolekcje) jest niezawodna. Faza generowania wpisów bywa loteryjna — bramka to wyłapuje, więc gra jest bezpieczna, ale część zmian kończy się porzuceniem gałęzi. Każda próba trafia do .agent/journal.jsonl razem z powodem porażki; to materiał na przyszłe dostrojenie modelu albo na lepsze przykłady w prompcie.

Współudział

Zgłoszenia są mile widziane i mają własny szablon: opisujesz pełnym zdaniem po polsku, co ma się zmienić — dokładnie tak, jak w pracowni w grze. Takie zgłoszenie jest gotowym wejściem do pętli.

Pull requesty też. Bramka uruchamia się na każdym z nich i sprawdza to samo, co lokalnie: siedem etapów, bez modelu, kilkanaście sekund. Sprawdzone na żywo — PR z celowo zepsutym młotem (wytrzymałość 30 przy kilofie 200) został zatrzymany w 13 sekund komunikatem [DOMINACJA] kosztuje więcej niż "kilof_kamienny", a jest od niego gorsze.

Licencja

Kod: MIT (LICENSE).

Dane mapy to osobna sprawa: game/content/mapa.json jest bazą pochodną z OpenStreetMap i podlega ODbL 1.0 — razem ze wszystkim, co z niej powstaje. Szczegóły i atrybucja w NOTICE.md. Kto bierze stąd mapę, bierze też ten obowiązek.

© OpenStreetMap contributors · openstreetmap.org/copyright